کاش می شد رفتن را تجربه کرد
کاش می شد این احساس را درک کرد
رفتن
و کسی پشت سرت التماس ماندن بکند
با هر قدمت تنهایی را جدا کنی از خود
به شکیبایی برسسی
به کمالی که
به آب را گل نکنم
به کمال حافظ- نیما- سهراب-شاملو
ده ها و ده ها آواز گریه
بدون عشق اما مجنون
پر از سکوت اما درون بین
بی رمق اما خواب آلود
زمان رو به سقوط
اما من رو به طلوع آری
طلاوعی دم غروب
غروب در اصل طلوعی برای من است
|
+| نوشته شده توسط
دانیال در پنجشنبه یکم اسفند 1387
|
